Co ludzie powiedzą / Hva vil folk si (2017)

Kraj: Norwegia
Reżyseria: Iram Haq
Gatunek: Dramat

"Jak będziesz żyła jak ci idioci z Zachodu, to oszalejesz."


Najlepszy kinowy film norweski, najlepsza reżyseria, najlepszy scenariusz i najlepszy aktor - norweskie Amandy właśnie w tych, najważniejszych kategoriach trafiły w tym roku do filmu Co ludzie powiedzą, zupełnie zostawiając w tyle konkurencję, między innymi recenzowaną już tutaj Thelmę Joachima Triera. Ale czy rzeczywiście ubiegłoroczny film Iram Haq, który został też zresztą norweską propozycją do wyścigu po Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny, jest filmem aż tak wyróżniającym się?

Hotel zła / Fritt vilt (2006)

Kraj: Norwegia
Reżyseria: Roar Uthaug
Gatunek: Horror

"Poszedł się pobawić. I już nie wrócił..."


Nie oglądam zbyt wielu horrorów. Powiem więcej, oglądam je bardzo rzadko i niewiele jest takich, które mnie zaciekawiły i które z jakichś powodów zapamiętałem. Do tej pory nie pojawił się również na stronie żaden z przedstawicieli tego gatunku, więc chcąc zapewnić większą różnorodność gatunkową dzisiaj wreszcie wzmianka o horrorze się pojawi. Postawiłem na norweski Hotel zła, czyli historię, która po opisie wydała się dość typową i przerobioną w filmach grozy na chyba wszystkie możliwe sposoby. Ale czy faktycznie norweski horror nie zawierał w sobie nic innowacyjnego i oryginalnego?

Eutanazjer / Armomurhaaja (2017)

Kraj: Finlandia
Reżyseria: Teemu Nikki
Gatunek: Dramat

"Psy są jak ludzie. Okazują agresję, kiedy nie znają swojego miejsca w świecie."

Kiedy pierwszy raz usłyszałem o tym filmie, a miało to miejsce kilka tygodni temu, kiedy ujawniono fińską kandydaturę do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny, Eutanazjer od razu mocno mnie zaintrygował i wskoczył na listę do obejrzenia. Z drugiej strony obawiałem się, że dla mnie - osoby, która jednak w dość emocjonalny sposób reaguje na krzywdę zwierząt, film może okazać się bardzo niewygodny i ciężki do obejrzenia. Wczoraj w końcu postanowiłem zmierzyć się z ubiegłorocznym obrazem i już teraz mogę zdradzić, że podejście okazało się skuteczne i, co najważniejsze, ani trochę nie żałuję zapoznania się z tym filmem.

Szef wszystkich szefów / Direktøren for det hele (2006)

Kraj: Dania
Reżyseria: Lars von Trier
Gatunek: Komedia

"To musi być szok, jak ksero tak się włącza. Szczęśliwie zdarza się to raptem tysiąc razy dziennie."

Pisać o skandynawskich filmach i nie napisać o filmie Larsa von Triera? Nie może być. Wprawdzie na Facebooku wspominałem o Duńczyku już kilkukrotnie, natomiast nie skupiłem się do tej pory na żadnym jego filmie tutaj, na blogu (oprócz Wyznań z Dogville, ale to tak już trochę na boku i w ramach ciekawostki). Dzisiaj chciałbym ten stan rzeczy zmienić, ale zdecydowałem się na mało oczywisty wybór, czyli komedię Szef wszystkich szefów. Czy człowiekowi kojarzonemu z tak poważnymi produkcjami jak Dogville  czy Przełamując fale udało się zrobić lekki i zabawny film?

Barany. Islandzka opowieść / Hrútar (2015)

Kraj: Islandia
Reżyseria: Grimur Hakonarson
Gatunek: Dramat, komedia

"Nie wyobrażamy sobie życia przez dwa lata bez owiec. I w długach."

Nie pochodzę wprawdzie z górskich rejonów, ale kiedy byłem dzieckiem mieliśmy w domu owcę. I byłem już wtedy na tyle dużym dzieckiem, że doskonale pamiętam cały okres jej pobytu u nas. Zjawiła się jako mała, biała kulka, wychowywała się w towarzystwie ludzi i innych zwierząt, a jako dorosła biegała po podwórku z psami i spała na wycieraczce przed drzwiami. Był to tutaj dość niecodzienny widok, więc zdarzało się, że ludzie zatrzymywali się, nie mogąc zbytnio uwierzyć w to, co widzą. Są jednak miejsca, gdzie posiadanie tych zwierząt jest rzeczą zupełnie normalną, a miłość do nich przekazywana jest z pokolenia na pokolenie. I właśnie do jednego z takich miejsc zapragnął zabrać nas Grimur Hakonarson w swojej Islandzkiej opowieści. 

Babycall (2011)

Kraj: Norwegia
Reżyseria: Pal Sletaune
Gatunek: Thriller

"Nie wszystko, co widzisz, jest prawdziwe."

W ostatnim czasie złożyło się tak, że miałem mały filmowy maraton z hiszpańskimi thrillerami. Ot, po prostu chęć nadrobienia kilku zaległości, ale też sprawdzenia kilku ciekawych, mniej znanych tytułów. Kiedy po kilku filmach tego typu chciałem włączyć coś innego, Filmweb zaproponował mi film Babycall, a kiedy zobaczyłem kraj produkcji jakoś nie mogłem sobie odmówić. I gdyby nie język, w jakim słyszałem dialogi podczas wczorajszego seansu, tak szedłbym o zakład, że oglądam kolejny thriller rodem z Półwyspu Iberyjskiego. I tak, to jest komplement w stronę norweskiej produkcji.

Wyznania z Dogville / Dogville Confessions (2003)

Kraj: Dania
Reżyseria: Sami Saif
Gatunek: Dokumentalny

"Spowiadam się teraz, bo obiecałem ci, Ojcze, że nie nakręcę więcej filmów z niepoczytalnym reżyserem."

Uwaga! Poniższy tekst opisuje niektóre sceny z filmu.

Dzisiaj trochę inaczej, bo będzie o filmie, który opowiada o filmie. I to o filmie nie byle jakim, bo chyba o najbardziej docenianym filmie Larsa von Triera, czyli o Dogville. Osobiście jeden z moich absolutnie ulubionych filmów, o którym można napisać wiele, ale dzisiaj skupię się nie na samym filmie, ale będzie krótko o godzinnym dokumencie, który pokazuje, jak wyglądała praca na planie tego niezwykle oryginalnego obrazu.

Thelma (2017)

Kraj: Dania, Norwegia
Reżyseria: Joachim Trier
Gatunek: Dramat, fantasy

"Boże, miej dla mnie litość, bo zgrzeszyłam myślą i czynem."


Nazwisko Trier w filmowym świecie jest bardzo rozpoznawalną marką, nie tylko wśród pasjonatów kina ze Skandynawii. Przede wszystkim, oczywiście, za sprawą Larsa von Triera, chociaż dzisiaj nie będzie o kontrowersyjnym twórcy z Danii. Będzie natomiast o jego młodszym koledze po fachu, który chociaż dorobek filmowy ma znacznie uboższy, to zdążył zdobyć serca wielu kinomanów tytułami takimi jak jego debiutancki Reprise. Od początku raz jeszcze... czy Oslo, 31. sierpnia. Dzisiaj pod lupę wezmę ostatni, czwarty pełnometrażowy film Triera, który swoją polską premierę miał dwa miesiące temu i od początku stał się dość często wspominanym tytułem.

Festen (1998)

Kraj: Dania
Reżyseria: Thomas Vinterberg
Gatunek: Dramat

"Piękna mowa. A teraz wyjdź i pozwól nam zjeść śniadanie."

Na temat rodzinnych imprez zdania są zdecydowanie podzielone - jedni je lubią i za każdym razem, kiedy tylko nadarza się ku takiej okazja zacierają ręce, a drudzy udają się na nie zmuszając się do tego i twierdząc, że nie ma nic bardziej sztucznego i nudnego.
Akcja filmu duńskiego reżysera, Thomasa Vinterberga, toczy się właśnie podczas trwania takiej uroczystości, a dokładnie sześćdziesiątych urodzin Helge Klingenfelta, głowy rodziny i właściciela ogromnej posiadłości, w której owa feta ma miejsce. Jednak początkowo doniosła uroczystość przeradza się w wydarzenie, podczas którego odkryte zostaną najmroczniejsze sekrety Helge i jego rodziny.

Kto z Jussi, a kto z Amandą? Czyli słów kilka o nagrodach filmowych w Skandynawii.

Oscary, Złote Palmy, Złote Niedźwiedzie - te nazwy kojarzy pewnie większość z miłośników kina. Jednak temat nagród filmowych w krajach takich jak Finlandia czy Islandia nie jest zbyt często poruszany, dlatego postanowiłem, że pokrótce przybliżę co, kto i za co otrzymuje w Skandynawii nagrody filmowe.

Fallet (2017)

Kraj: Szwecja
Twórcy: Erik Hultkvist, Rikard Ulvshammar
Gatunek: Komedia, kryminał

"Wszyscy są winni, dopóki nie udowodni im się niewinności."


Do tej pory na blogu, nie licząc pierwszej recenzji, czyli filmu W kosmosie nie ma uczuć pojawiały się filmy z reguły bardzo poważne. Jednakże ostatnio przeglądając ofertę Netflixa moją uwagę zwrócił serial Fallet. Patrzę - Szwecja, komedia, na portalach pomimo niewielkiej liczby opinii te, które są brzmią zachęcająco, więc zabrałem się do oglądania. Osiem odcinków i każdy z nich trwa niecałe 30 minut, więc oglądanie minęło bardzo szybko. I nie chciałbym zbytnio uprzedzać faktów, ale oprócz tego, że bardzo szybko, to i bardzo przyjemnie! Dlaczego? Już śpieszę z wyjaśnieniami.

Stado / Flocken (2015)

Kraj: Szwecja
Reżyseria: Beata Gardeler
Gatunek: Dramat

"Z oczu popłynęły mu łzy i łkanie wstrząsnęło ciałem. Po raz pierwszy na tej wyspie rozpłakał się, a wielkie spazmy żalu aż go skręcały." (W. Golding - "Władca Much")

Lubię filmy, których akcja dzieje się w zamkniętej, małej społeczności. Relacje ludzi mieszkających w miejscu, gdzie każdy zna każdego oraz sposoby reagowania na pewne wydarzenia są bardzo specyficzne. Było tak w przypadku opisywanego już tutaj Polowania i tak jest również przy dzisiejszej propozycji, czyli szwedzkim filmie Stado. Po przeczytaniu opisu oraz biorąc pod uwagę fakt, że film powstał w oparciu o prawdziwe wydarzenia wiązałem z tym filmem duże nadzieje.  Czy się nie zawiodłem? Zapraszam do lektury.

Rok wilka / Suden vuosi (2007)

Kraj: Finlandia
Reżyseria: Olli Saarela
Gatunek: Dramat

"Pragnienia i lęki się spełnią"


Pierwsza na stronie produkcja z Finlandii, którą według Filmwebu oglądałem już osiem lat temu. Szczerze powiedziawszy niewiele, oprócz początku z filmu z niej pamiętałem, więc postanowiłem, że obejrzę po raz kolejny. Tym bardziej, że postawiłem sobie za cel, aby część filmów, które się tutaj pojawią nie była zbyt popularna w naszym kraju. I o Roku wilka - produkcji z 2007 roku zdecydowanie można tak powiedzieć.

W mroku / Mørke (2005)

Kraj: Dania
Reżyseria: Jannik Johansen
Gatunek: Thriller, dramat

"Czy możesz sobie wyobrazić coś bardziej samotnego niż śmierć?"


Nikolaj Lie Kaas jest jednym z moich ulubionych skandynawskich aktorów. I chociaż najczęściej występuje w filmach, które są dość popularne w naszym kraju, dzisiaj wybrałem produkcję, która w momencie pisania tego posta nie może pochwalić się jakąś zawrotną liczbą widzów. Czy po zapoznaniu się z "W mroku" będę chciał to zmienić i zachęcić innych do zapoznania się z tym duńskim thrillerem? Zapraszam do lektury!

Most nad Sundem (sezon pierwszy) / Bron | Broen (2011)

Kraj: Dania, Szwecja
Gatunek: Kryminał

Swego czasu miałem niesamowitą "fazę" na seriale. Praktycznie odpuściłem filmy i oglądałem tylko odcinkowe serie. Były wśród nich tytuły bardziej i mniej znane, były thrillery, dramaty, kryminały, seriale z różnych zakątków świata. Wśród nich znalazł się dwujęzyczny "Most nad Sundem", którego akcja dzieje się w Szwecji i Danii. Pierwszy raz serial widziałem jakieś trzy lata temu, ale ostatnio postanowiłem odświeżyć sobie pierwszy sezon.

Manslaughter / Drabet (2005)

Kraj: Dania
Reżyseria: Per Fly
Gatunek: Dramat

"To się kiedyś skończy. Będzie znikać, aż całkiem zniknie."


Maj przywitałem filmem, na którego tytuł natknąłem się wczoraj i decyzję o obejrzeniu podjąłem niemal od razu, spontanicznie. Z drugiej strony nie za bardzo miałem się na czym oprzeć, bo na Filmwebie setka ocen, dwie linijki opisu i dwie opinie. Ale mimo wszystko całkiem zachęcające, a i średnia nie odrzucała. W dodatku dramat, a te jak wiadomo producentom ze Skandynawii wychodzą całkiem niezłe.
Więc o ile dzisiaj wolne, pogoda piękna, ja czekając na majówkowego grilla poświęciłem nieco ponad 1,5 godziny na seans zdecydowanie mniej napawający optymizmem.

Polowanie / Jagten (2012)


Kraj: Dania, Szwecja
Gatunek: Dramat
Reżyser: Thomas Vinterberg

"Wierzę dzieciom, one nie kłamią."

Dzisiaj po raz kolejny coś mocno w skandynawskim stylu, ale o ile dwa poprzednie filmy nie były najbardziej znanymi produkcjami w naszym kraju, tak teraz film, który jest jednym z najbardziej znanych przedstawicieli skandynawskich produkcji filmowych w Polsce, a już na pewno jednym z najwyżej ocenianych i docenianych.
Czy podzielam opinie większości i również po obejrzeniu dołączyłem do grona zachwycających się filmem Thomasa Vinterberga? 

Bezsenność / Insomnia (1997)

Kraj: Norwegia
Reżyseria: Erik Skjoldbjaerg
Gatunek: Thriller, kryminał

Nie od dzisiaj jasne jest, że skandynawskie kryminały w formie książkowej są bardzo mocno na topie i znaczna część miłośników zagadek i mocnych wrażeń sięga po powieści autorów takich jak Camilla Lackberg czy Henning Mankell. Jednak również w przypadku filmów ze zbrodnią w tle Skandynawowie mogą pochwalić się dość sporym dorobkiem, o czym będzie można przekonać się śledząc tę stronę. Dzisiaj pod lupę wezmę trochę zapomniany pod wpływem amerykańskiego remake'u, norweski kryminał "Bezsenność". Sam również bardzo długo znałem tylko późniejszą produkcję z USA, która to zresztą... Ale o tym później.

W kosmosie nie ma uczuć / I rymden finns inga känslor (2010)

Kraj: Szwecja
Reżyser: Andreas Ohman
Gatunek: Komedia, dramat, romans

"Miłość wymaga czasu. Jak sos."

Skandynawskie filmy kojarzą się przede wszystkim z produkcjami surowymi, przepełnionymi gęstą, mroczną atmosferą, niejednokrotnie pozbawionymi nadziei czy wręcz depresyjnymi. Zastanawiałem się, czy pierwszy wpis nie powinien właśnie dotyczyć filmu, który idealnie oddawałby klimat produkcji z północy Europy. Ostatecznie postanowiłem zrobić coś zupełnie innego i postawiłem na obraz, który pokazuje, że w zimnym kraju można zrobić ciepły film.
© Agata | WioskaSzablonów | x.